به گزارش قدس آنلاین به نقل از ایرنا، نميدانم چرا و چگونه دوباره به ياد تو افتادم؟ سيد جان نكند تو هم به ياد من وا مانده در دنيا افتاده اي؟ يادت مي آيد بارها هنگام حضورت در مناطق عملياتي دفاع مقدس و در جمع رزمندگان دلير اسلام با خودت نجوا مي كردي كه شقايق وحشي آزاده است و تعلقي ندارد. در دشتهاي دور، لابه‌لاي سنگها مي ‌رويد و به آب باران قناعت دارد تا همواره تشنه باشد و بسوزد. داغدار است و گلبرگهاي سرخش را نيز گويا به خون آغشته ‌اند.
سيد مرتضي يادت مي آيد كه در نوشته هايت و در كلام ماندگارت در مجموعه روايت فتح بارها مي گفتي، شهيد نيز آزاده است و فارغ، قانع، تشنه، سوخته دل و داغدار و غلطيده در خون، اما ميان اين دو چه نسبتي است؟ كلام را، كلام انساني را از اين بينش، راهي به سوي حقيقت نيست، تمثيلي از حقيقت و بس. 
اي مسافر بهشت، آيا به ياد مي آوري كه در نوشته هايت عاشق بسيجي ها بودي و بارها عنوان مي كردي، بسيجي‌ها دلباخته حقند و ما دلباخته بسيجي‌ها هستيم، ‌آنها سربازان امام زمان (عج) و پيوستگان به او هستند و تو اگر در جست و جوي موعود خويش هستي، او را در ميان سربازانش بجوي. 
سيد جان دلم براي آن صوت زيبا و حزينت تنگ شده است، آنجا كه مي گفتي، حزب الله اهل اطاعت و ولايت است و قدر نعمت مي‌شناسد. فداكار است و از مرگ نمي‌ترسد و گوش به فرمان رهبر خود بر اساس فرموده «اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منكم» سپرده است و اينچنين تو گويي خداوند وظيفه تحقق اهداف الهي همه انبياء را بر گرده صبور و پرقدرت آنان نهاده است. ظهور حزب الله معجزه‌اي است كه از نفخات قدسي و دم مسيحايي امام امت بر مي‌آيد. 
برادر يادت مي آيد كه بارها مي گفتي، امام حسين (ع) سرسلسله شيدايان عشق است و شيدايي را به هر كسي نمي‌بخشند. شيدايي حق پاداش از خود گذشتگي است اما خودپرستان مفتون شيطانند. آن نيز جنون است اما از آن جنون تا اين شيدايي امانتداران امانت ازلي، فاصله از زمين تا آسمان است.
اي رسيده به معشوق به ياد مي آوري كه بارها در مورد بهار و قيامت عنوان مي كردي، بهاران، رازدار رستاخيز پس از مرگ است و قبرستانها مزارعي هستند كه در آنها، بذر مردگان افشانده و جسم تا نميرد كجا رستاخيز پذيرد؟ 
آري برادر تو راست مي گفتي؟ حركت غايي آسمان و زمين، حركت كمي و كيفي جهان و تحولات ظاهري و باطني آن الهي و متكامل است. وجود تكامل تدريجي در عالم في نفسه بيان‌كننده اين حقيقت است كه تاريخ داراي سيري الهي است. 

** نگاهي گذرا به زندگي شهيد آويني 

شهيد آويني در سال 1326 شمسي در شهرري به دنيا آمد. بعد از گذراندن تحصيلات مقدماتي و اخذ ديپلم موفق به گرفتن كارشناسي ارشد معماري از دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران شد و قبل از پيروزي انقلاب اسلامي در زمينه ادبيات مطالعاتي را انجام داد.
بعد از پيروزي انقلاب و تشكيل جهاد سازندگي به فرمان امام خميني (ره ) در سال 1358 شمسي به فعاليت در جهاد مشغول شد و جهت مرتفع ساختن مشكلات روستاييان به روستاها رفت.
از مشاهده ظلم و ستمي كه بر اين طبقه از جامعه در دوران ستمشاهي شده بود، بنابر ضرورت به سوي فيلم سازي براي جهاد سازندگي كشانده شد و نخستين كارهاي خود را در اوايل پيروزي انقلاب با ساختن چند مجموعه درباره‌ي غائله‌ي گنبد (مجموعه‌ي شش روز در تركمن صحرا)، سيل خوزستان و ظلم خوانين (مجموعه‌ي مستند خان گزيده‌ها) آغاز كرد.
در سال 1359 به عنوان نماينده جهاد سازندگي به گروه تلويزيوني جهاد پيوست و مجموعه فيلم هاي 'روايت فتح' را كه خلقتي زيبا از هنر به ياد ماندني رزمندگان اسلام بود، از خود به يادگار گذاشت.
مجموعه مقالات متعددي در موضوعات مختلف از جمله كتاب حكومت فرزانگان، روايت محرّم، درباره امام خميني(ره)، مباني حكومت ديني، آينده بشريت، سيطره بر جهان، پيرامون روشنفكري، هنر و ادبيات، پيرامون شعر،فرهنگ و تهاجم فرهنگي، توسعه و تمدن غرب و مقالات سينمايي از مهمترين آثار اين شهيد است.
شهيد سيدمرتضي آويني در بيست فروردين ماه 1372 به هنگام تصويربرداري از مقتل الشهداي عمليات والفجر در منطقه فكه (برنامه روايت فتح) به همراه مهندس يزدان پرست به درجه رفيع شهادت نايل شد. 
شهيد آويني از جمله هنرمندان متعهد و مبارزي بود كه با ثبت و ضبط حماسه هاي ماندگار هشت سال دفاع مقدس و اهداف ارزشمند شهدا و رزمندگان اسلام، آثاري گرانمايه براي نسل آتي به يادگار گذاشت.
شهيد آويني هنرمند بسيجي در 22 فروردين با حضور مقام معظم رهبري حضرت امام خامنه اي (مدظله العالي) و جمعي از مسئولان كشور و هنرمندان شيفته هنر، تشييع و در گلزار شهداي بهشت زهرا به خاك سپرده شد.